کوه سبلان (به ترکی آذربایجانی: ساوالان) با ۴۸۱۱ متر بلندی از سطح دریا، سومین کوه بلند ایران است بعد دماوند ۵۶۷۱ متری و علم کوه ۴۸۵۰ متری در شمال غرب کشور و در استان اردبیل و بین شهرهای اردبیل و مشگین‌شهر قرار دارد. از لحاظ تقسیمات اداری استان اردبیل، این کوه در مرز بین بخش مرکزی شهرستان اردبیل و بخش لاهرود شهرستان مشگین‌شهر واقع می‌باشد.

سبلان قلهٔ بلند ایران پس از دماوند ، یکی از ۱۵۱۵ قله بسیار برجستهٔ جهان به‌شمار می‌رود. سبلان یک کوه آتشفشانی نیمه فعال است که در مرحلهٔ فومرولیو بوده و در بالای قله آن دریاچه سبلان قرار دارد که تنها دریاچه دهانه ای کشور و با ارتفاع ۴۸۱۱ متر مرتفع‌ترین دریاچه ایران و یکی از مرتفع‌ترین دریاچه‌های جهان به‌شمار می‌آید، این دریاچه دارای مساحت ۱٫۰ هکتار، عمق تا ۱۵ متر و حجم تا ۸۰۰۰۰ متر مکعب است. سبلان به خاطر آبگرم‌های طبیعی و طبیعت زیبا و منحصربه‌فرد و پیست اسکی آلوارس مورد توجه گردشگران است.

قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان / کو ز شرف کعبه‌وار قطب کمال است

خاقانی شروانی قرن ششم هجری

جایی دیگر از خاقانی شروانی در بخش قصاید و قطعات عربی چنین می‌گوید:

عرش ذری سبلان ام فلک العلی

احمد بن یحیی بلاذری که در اواخر قرن دوم هجری زندگی می‌کرد در فتوح البلدان ص 196 از اسکان کردان در سبلان سخن به میان می‌آورد.

ابواسحاق ابراهیم بن محمد فارسی اصطخری مشهور به کرخی، جغرافیدان و سیاح و نقشه نگار مشهور نیز در قرن سوم هجری در مسالک و ممالک صفحه 155 از نام سبلان استفاده می‌کند.

محمد بن علی بن حوقَل جغرافیدان مشهور عرب در قرن چهار هجری قمری نیز که در آذربایجان سفری داشته در کتاب صورةالارض، در صفحات 116،94،84 از نام سبلان استفاده کرده و سبلان را کوهی بلند، بزرگ و مشرف بر شهر اردبیل و سرچشمه‌ی آب‌های شیرین عنوان کرده.

حُدود العالم من المشرق الی المغرب، کتاب فارسی جغرافیا، متعلق به سدهٔ ۴ ه‍. ق با نویسنده ای ناشناس نیز در صفحه 134 از واژه سبلان استفاده کرده است.

در کتاب تاج العروس من جواهر القاموس اثر مرتضی الزبیدی چنین آمده : سبلان‌ از معالم‌ صالحین‌ و اماکن‌ متبرکه‌ و مزارت‌ و لقب‌ عده‌ای‌ از محدثین‌ از جمله‌ سالم‌ و ابراهیم‌ بن‌ زیاد بن‌ خالدبن‌ عبدالله‌ و خالدبن‌دهقان‌ می‌باشد.

زکریای قزوینی جغرافی‌دان، دانشمند، تاریخ‌نویس و فیلسوف ایرانی قرن هفتم چنین می‌گوید: ” قال النبیّ(ص): مَن قَرَاءَ[فَسُبحانَ اللهِ حینَ تُمسونَ ایضاً قوله کذلک تُخرِجونَ (روم/17-19)] را بخواند، کتب(الله تعالی) له من الحسنات بعدد کلّ(ذلک به مقدار) ورقة ثلج یسقط علی جبل سبلان، قیل و ما سبلان(یارسول الله)؟ قال جبل بین ارمنیّة و آذربایجان و علیه عین من عیون الجنّة و فیه قبر من قبور الانبیاء”.